පහන් පැතුම්.....

අදහස සමගින් ග්‍රැෆික් කරණය
එස්. එච්. ගංගා සුදර්ශනි

ජීවිතය ගැට ගසන්නට අත් පා වාරු නැති කොට කුමක් කරනුද අත පෑම මිස.

රැක බලා ගන්නට කෙනෙකු නැති කල

කුමක් කරනුද අත පෑම මිස.

ඇඟිලි ගනිමින් සිටින්නී

මරු දකින්නට

නමුත්මගේ කුස නොදනී ඒ වග,

පුතුන් වැදුවද ඔවුන් සිටිනා දිශාවක් නොදනිමි මම

ඔවුන් දන්නා මුත් මා සිටින ඉසව්ව

හිතේ නැත විත් මා බලන්නට.

එනමුදු සිතේ නැත තරහක් ඔවුන් ගැන

නමුත් ඒ අනුකම්පාව නොසිඳලයි

මා කුසගින්නවෙන කුමක් කරනුද අතපෑම මිස…………………..

මේ අදහස ලියු මා

වයි. වි. ඒ. සුරේෂ් චතුරත්න

..... සඳ සිසිලස .....

කළුවර දුව අවුත්

නිතර විමසයි

ඔබ ගැන ...........

මගෙ සිත හඬයි

ඔබ නැතුව තැවෙයි මං

තනිකමින් හුදෙකලා වී ...........

තරු ඇස් අහසේ

දිලෙන වේලේ

සිහිවෙන්නේ නුඹ

ගැනමය ..................

ඔබ මට හරි දුරින්

වගෙයි .............................

කැකුළු මල් පිපෙද් දී

ඔබෙ සුවඳ මගෙ ළඟයි

කියා මට දැනෙයි ........................

මගෙ මතකය ඇහැරේ

දුක නැතුවම නොවේ...........................

ඔබ වගේමයි

අහිංසක වූ සඳටආදරේ හිතෙයි ..........................

සිසිල ගෙනෙන

සඳ ඔබමයි

නොදොඩා ම හි

ඳිනනොකියා ම ගිය .................

හිනැහෙයි ඔබ අද

තනිවම ...................

ඉතිරි කර දුක්

කදුළුමට ...............................

එච්. කේ. ධනුෂා

හුංගම.

විශ්ව දැණුම ගමට

නොමිනිස්කම

රඡයන

ඵකිනෙකා පරයා නැගෙන්නට

වෙරදරන.....

අසාදාරණය

ගොඩනැගුණු

වංකකම රඡ වු ලොවක් තුල

නැවුමි අරුණැල්ල සමඟ

පිපෙන්නට වෙරදරන

පුංචි මල් කැකුළකට

අනන්ත වු විශ්වයේ

සියුමි තැන් හදරන්න

හුරැතලෙන් දඟකරන්න

සොදුරැ ළමාවිය

යහපතින් ගත කරන්න

මල් වැනි හිත් ඇති පුංචි

ළමුන්හට....

කවුළු පියන් පත් විවරකර

දමා හෙට ලොවට පියනගන්න

විශ්ව දැණුම

අපදෝතට ගෙන ආ‍ෙවි

ඹබයි ICT රඡුනි.

ලියන මා

එච්. ජි. චි. ඉෂාරා රෝෂනි

හම්බන්තොට

පුතුනි නුඹ නමට......

නුඔ වෙනුවෙන් ගැලු කදුලැලි
තවමත් ගලායයි දෙනයනින්
පෙරදා විලසම අදත්
නුඔ අපෙන් සමුඅරන්
ගත වුවත් සිව්වසරක්
නුඔ ජිවත් වෙයි මගේ හද තුල
එදා මෙන් අදත්
සිහින ලොවක හිදි මා
සිහි කරමි නු‍ඹේ
ජන්ම දිනය සැමදා
ඇහැරුනු කල සිහිනයෙන්
නුඔ නොවෙ මාලග
හැර ගොසින් නුඔ මාව
හැර ගියත් නුඔ අපව
කෙදිනක හෝ
යලි එනු මැන මා තුරුලට
මා සෙනෙහබර පුතනුවනේ

මම

සංගීත් කොඩිකාර

හ / සුචි ජාතික පාසල

සිහින සිහින.....

සිහින සිහින විකුණා
මාර ගහ යට
දුගී දුප්පත්ලොතරැයි......
වෙළද සිටුවර
පුංචි හිර ගෙදර
සිනාසෙන.......
සිහින මිටින් ගෙන
ලෑලි මත ඇණ ගසාගෙන
වැතිරෙන......
යකඩ කටකින්
කෑගසාගෙන
මාර ගහ යට
සිංදු විසිරෙන
පුංචි හිරගෙදර
දිළිසෙන......
චෙළද සිටුවර
පා මුලින් ඉරි
වකුටු වෙත
සිහින කදුහැන්දෑවට......
කුණු කූඩයට
රිංගාගෙන
කදුලු දිළිසෙන...

මම
ඇඹිලිපිටියේ
දිස්නා හර්ෂණි

සීතල සිහිනයක්

සීතල සඳ පහන් රැයක

සීතල සිහිනයක් ලෙසින්

නෙතුපිය අතරම ආවම

ආසයි අම්මේ විඳින්න...........

ඉස්සර මා විඳි සෙනෙහස

සෙනෙහෙ ගඟුලෙ මා නලවා

ඉස්සර වගෙ තුරුළු වෙලා

මගෙ හිස පිරිමඳින්න දැන්

අම්මේ නෑ කිසිම කෙනෙක්.............

හදිස්සියෙන් ම නුවන් නොදෙන

යන්න වුනා එලොව බලා

ඇයි අමතක වුනේ මාව

එක්ක යන්න ඒ ලෝකෙට.............

අම්මේ නුඹ ඒ සෙනෙහස

සීනෙන්වත් මට දෙන්න

හඳ තුළ පිරි කඳුළු ගඟුල

නුඹ සමුගත් නිසයි මෙලොව.......

මගෙ පාළුව නිවාලන්න

සිහිනෙන්වත් අම්මෙ එන්න................

නිර්මාණය

මොහමඩ් අස්රාන්

හම්බන්තොට

හික්කඩු‍වේ ශ්‍රි සුමංගල හිමි

1827 ජනවාරි 20 වන දින උපත ලද කාලීන ශාසනික හා ශාස්ත්‍රීය මෙහෙවරක් උදෙසාත්මෙරට තුළ පිරිහී ගිය බුදු සසුන නගා පිහිටු විම උදෙසාත් මුළු දිවියම කැප කල ‍මේ සංඝ ප්‍රීතෘවරයාණෝ 1911 අප්‍රේල් 29 වන දින අපවත් වී වදාළහ. මෙවන් ‍‍ශ්‍රේ‍ෂ්ඨ පුතුන්ගේ අගය සදිකාලිකය.

එල්. කේ. එච්. සසදර ප්‍රමොද්

හ / සුචි ජාතික පාසල

‍

විශ්ව දැනුම ගමට...............

විශ්ව දැනුම ගමට
හිරු එළියෙන්
අප ගම දිලිසෙන්නා‍ සේ
සඳ එළියෙන්අ‍ප ගම බැබලෙන්නා සේ
අපේ දැනුම බැබලේවී
විශ්ව දැනුම‍ දෙන එළියෙන් .......
ලොවක දැනුම
රටට ගෙනෙයි
රටේ දැනුම
ගමට ගෙනෙයි
ගමේ දැනුම
අපේ තමයි
අපි හින්දා රට බැබලේයි .....

මොහමඩ් හසාද්
හ / හම්බන්තොට ප්‍රාථමික විද්‍යාලය

තාරුකාවක් ඇත ආකාසේ
ඔබ කොහේදෝ කුමරියේ
එන්න හනිකට දිව මෙසේ
මා තනි වි ඇත මෙ රෑ යේ.........

තරමක් ව් අවුල් සන්සිදුවා තැවුල්
පවසන්න ආදරේයි කියා මාවේත
ඉඩදෙන්න පවසන්න ආද‍රේ කියා ඔබ හට.
අතරමන් ව් ඇත මේ ලො‍වේ........

ඔබ නැතිව සංසාරේ
සිහිනේන් හෝ එන්න
ලතැවුල් නිවා මා ලයේ.
මහද විල්තෙරේ පිපි සුවද මල ඔබයි........

අදහස
දිලාන් චින්තක ධර්මසූරිය
හම්බන්තොට

උපමා කවි

01. ගිරවිය වගේ දෙඩුවත් මිහිරැති වචන
කිරිපැණි වගේ සිටියත් විය හැක උරන
වැරදුන දාට කිසිවකු සරන
ඕනෑවිය හැකිය අම්බලමත් පරන


02. කන්නට රස අහර තදබල ගින්න ඇත
නින්දට යහනාව තද නිදිමතට නැත
අම්මට ආලේ න‍ැති දරුවන් පලක් නැත
නැන්දට ලේලි කොතනත් පැවතුනේ නැත

03. මගෙ හිතතුලේ ඇති ගින්දර දෙවියො දනි

නැත නිදහසක් කවදාවත් හිතට දැනී

කොටියට බයේ පැල් රැක හිත ගැනුනි ගිනී
ගෙදර පැමිනි විට ගෑනිත් ඇගට පනී

පොත පත ඇසුරෙන්
පි. කේ. චානක මධුශාන්

අරුත්බර සහොදරත්වයට...............

සිතුම් පෙළට ඇසක් තිබේ

ලොව ලස්සන දකින්නට,

සිතක් තිබේ ඒ ලස්සන විදින්නට,

සදක් තිබේ නම් පායා නැගෙන්නට,

ඔබටත් වාසනා ඒ සද දකින්නට.

පොඩි හාමුදුරුවනේ

සුදු පාට පිච්ච මල් වට්ටියේ

පෙති විහිදා හිනැහෙන විටදී

දුටුවා ඔය පිං පාට වතේ

දේදුණු හීනය මැකිලා ගියාම

දුක උරැම නෑ කියා.............

කියන්න නොහැකිය

කෙලසකවත්

සිනාමුසු අතීතය................

කදුළු නදියකි.

දැන්මා නෙතු අද්දරේ

කෙලසක අමතම් ද මා

සොයුරු පෙම සගවලා..............

ගොළු වුණු වදන් පෙල

සිහින සිතුම් පෙලට අගුළු දමන විට

මා ලුණම නැණසලේ

ඩබ්. අයි. තුෂාරි

ජීවිතයක තිත්ත ආත්මය........

අලුත් බ‍ර හෙට දිනක,
සැදෑවක නිමේෂයක,
මවයි සිහිනයක්,
රැලි නැ‍‍ගී හදවතක,
ජීවිතේ දෙගංමැදියාව,
එක් නි‍මේෂයක,
හිනැහෙයි ලතැවෙයි,
කුණාටු මුසු සුළග,
සිසිලසින් නාවා,
දහඩියෙන් ‍ඔපකර,
මන‍මෝහනය කරන,
ජීවිතේ ලබැදියාවකට,
නෑකමයි කියන,
අති සුන්දර - අති රමණීය,
අති භයංකර - අති ‍ශෝකීය,
ආත්ම ගත ජීවිතයක,
ඇරඹුම ,
දිවිය ,
අවසානය,
සුසුමක්ව,පි
නිබිංදුවක් ‍මෙන්,
සිදී බිදී ඉහිරී යන,
සත්‍යවාදී ජීවිතයක,
ප්‍රිතිමත් මුල,
දුක්බර වූ මැද,
බෙදි නීයම අග,
ආත්මගත සුන්දරත්වයක,
මුල පිරුමම අවසානයයි.........................

හ / තංගල්ල බාලිකා ජාතික පාසලේ
කුෂානි මහේෂිකා

සුනාමියක මහිම දුටිමි

සොබා දහම මිහිරි වුවත්

ඒහි ඇති වු කුරිරැ බවත්

මිනිසුන්ගේ පාපය තුල

පැටලි ගිය කටු පදුරක්

පවි ඇතිමුත් සිතේ කොතෙක්

රැදුනා වු දුක් තරමක්

දරු කැල හට උරුම වුණේ

දෙමවිපියන් නැති විමක්

දළ රළ පෙළ රැගෙන ගියා

සොමිනස පිරි අප හදවත්

සාගරයට නොහැකි වුණා

ගොඩ නගන්න ඒ හදවත්

අනාත වු දරු කැල හට

උරැම වුණා දුක් පමණක්

සාගර ජලයත් මදි වුණි

මනින්න ඒ දුක් පමනක්

පෙරළා ආ රළ පහරට

ගියාද අප පව් පමනක්

කුල මල හෙම ජාති භේද

නැති වු ඒ ඒක් දවසක්.....

කවි අදහස

හ / ථෙරපුත්ත ජාතික පාසලේ

දිල්කා මධුවන්ති

මගෙ මව් බිම...................................

බුදු සිරි පහසින් නැහැවුණු පින්බර ලංකා

ඉන්දු සයුරෙ මුතු ඇටයකි මාගේ ලංකා

ගංගා ඇළදොළ කෙත් වතු සපිරුණු ලංකා

මට ආඩම්බරයි මා දිනු පෙම්බර ලංකා..........................

වැවු ජලයෙන් කෙත් වතු සරුසාර වුණා

සරු පොළොවෙන් රන්වන් අස්වනු ලැබුණා

නිල් සයුරෙන් මුතු ඇටයක් එකලු වුණා

පැරකුම් දවස මගෙ රට මල් ලොවක් වුණ...............

කාශ්යප රජුගෙ සීගිරියේ බිතු සිතුවම්

ඉසුරු මුණියෙ අමිල වු ඒ ගල් කැටයම්

අතීතයේ හෙළ දරුවන්ගේ විකුමන්

ලොව දිදුලයි ලක් මව් සැමදා මනරම................

තුරු අග කුසුම් වකසිත වේ නිති සැම කල්

මදනල සුවද විහිදෙයි සැම හට මනකල්

පින්බර හදින් සමිදුට පුද දෙමු සල් මල්

අයදිමු රැක දෙන්නමගෙ මව් බිම නිවහල්............

මා

ඇඹිලිපිටිය ජාතික පාසලේ

ශමින්දික ක්‍රිෂාන්

සමනලයා

පුංචි පුංචි තටු අත් දෙක

පාන්දරින් ඉභළාගෙන

මල් පෙතිවල රොන් බීලා

අාපසු යනවා

පුංවි ළමයි ඉභළට නැග

අත් දෙක උඩ මිට් ගභගෙන

පුංවි ළමයි අාසාවෙන්

සමනලයා අල්ලනවා.

ලියන මා

හ / සහිරා ජාතික පාසලේ

මොහමඩ් අෆ්රිඩි

සඳකි ඔබ

සැඳෑ අහස ලොව ගලන විට
තරු ගොන්නක් වී පායයි ඔබමට
ආලෝකය දී හෙ‍ට මා හට
නොසැලීයන් සඳ ඔබ

සඳ පහන් වු රාත්‍රියේ
තරුවක් වී ලංවු ඔබ
මගෙතනිය‍ට ලඟ හිඳ
නො සැලීයන් සඳ ඔබ

ලියන මා

හ / ශාන්තමේරි ජාතික පාසලේ

එච්. රමික ඩයස්

අධ්‍යාපනය

කෙළි කවට සිනා

මුව පුරා නැගුණු

අකුරු කරනට
ගුරු පාර දෙවට දිගේ

සෙනෙහසින් පියන ගා තුටින් සිටි

ඒ දයාබර අතීතය

පොත් අතර සිර වී

නෙක දැනුම ‍සොයා යන

විඩාබර දෙනත්වෙහෙසවා

දවස් ගෙවන

යෞවනයේ විමන් දොර

ඇරි ඇත

දයාබර වු අතීතය

මීට

හ / වැලිපටන්විල මහ විදුහලේ

11 වසරේ

දමිත් රංජුල

නැණසල මෑණියෝ

කැලයේ කෙතරම් මල් පිපුණ ද

ඒ මල් කැලයේම පරවන්නට ඉඩ නොදී

ඒ මල් දසත සුවදවත් කරන්නට හැකි සේ පුබුදුවන

ඔබයි නැණසල අපට විදු දෙන.......

පරිගණක දැනුම ලබා දී

නව ලෝකය සමග අපට ගැටෙන්නට

හැකි සේ ජීවිත හැඩගස්වන

ඔබයි නැණසල අපට දැනුම දෙන..............

ඉල්ලමකින් මැණිකක් ලබාගෙන

ඒ මැණික ඔප මට්ටම් කරනා සේ

අපව දැණුමින් පෝෂණය කරන

ඔබයි නැණසල අපට දැනුම දෙන...............

පරිගණක දැනුම දී

අපව දැනුමින් සුවදවත් කරන

මලක් සේ හැඩ ගස්වන

ඔබයි නැණසල සදා දිදුලන......................

මම හ / හුංගම විජයබා ජාතික පාසලේ

එස්. ඒ. මධුශිකා

අපේ ගම

උදයෙන්ම අපහට ඉර පායන විට
අපේ ගමේ සිරිය පෙනෙන විට
දරුවෝ හැම පාසල් යන විට
මගේ ගම ලස්සන වේ සැම විට


මම
ලුණම නැණසෙල්
දිල්කි යශෝධා

ලස්සන අහස

පුන්චි කුරුල්ලන් පියාඹති
අහසඅදුරුවෙයි කලුපාට
වැහි බිදු පොලවට ඇද වැටෙයි
වැවි පිරී යයි වෙල පිරෙයි
ගම යට වෙයි ඉර පායයි
වළාවන් අතරින් පිරි
තිබූ වතුර ගලායයි
සතුන් එහෙ මෙහෙ දුවයි
ගම ලස්සනවෙයි


මම ලුණම නැණස ෙල්
මිත්‍ර මධුශංක

අහස අදුරුෙවන්ෙන් ..........

අහස අදුරු වෙන්ෙන්
සුළඟයි ෙම් හමන්ෙන්
කව්දෝ ම් ෙගාරවන්ෙන්
අහසයි ෙම් ෙගාරවන්ෙන්

බිංදු බිංදු වැටෙන්ෙන්
මහ ෙපාළවට වහින්ෙන්
ගතට සිසිල දැනෙන්ෙන්
ගං අැල ෙදාළ පිරෙන්ෙන්

වැස්සත් දැන් නතරවෙන්ෙන්
අදුරත් දැන් මැකී යන්නේ
රිදී වළා පාවෙන්ෙන්
ඉර හාමිත් බැබලෙන්ෙන්

මම චතුරංග කල්පන

හ / හුංගම විජයබා ජාතික පාසල

6 වසර

මගේ ආදර ආම්මා ..........

දස මසක් කුස තුළ දරාගෙන

මා හැදුයේ අම්මා

ලේ කිරි කර මට පොවලා

මා හැදුයේ අම්මා

ලෙඩක් දුකක් හැදුනාමත්

ලඟ සිටියේ අම්මා

කරදෙර්දි පිහිට උනෙත්

මගෙ ආදර අම්මා

දෙවැනි බුදුන් ලෙස සැලකූවෙත්

මගෙ ආදර අම්මා

කවා පොවා ඇති දැඩි කලේ

මගෙ ආදර අම්මා

ඡීවිතයේ මිණි පහනයි

මගෙ ආදර අම්මා

සදා ලොවේ රමණීයයි

මගෙ ආදර අම්මා

මා අනුත්තරා සඳමාලි

හුංගම විජයබා ජතික පාසල.

හුංගම

හොඳ ළමයෙක් වෙමි මං......

හිමිදිරි උදෑසන නැගිටී
පොත් පාඩමි කර සිටිදී
කුර‍ල්න්ගේ නාද ඇසී
මගෙ සිත පිබිදුනා.............................. //


නිළ ඇදුමත් ඇඳගෙන මා
දෙමාපියන් කුල නැමදා
පාසල් ගොස් අකුරු ලියා
හොඳට ඉගෙන ගන්නව මම............................... //


පාසල් ගොස් ගෙදර පැමිණ
පොත් පත් වල වැඩ කරලා
ඉවරවෙලා සෙල්ලමි කර
මුවකට සෝදා ගෙන සිටින ළමය මං.......................... //‍


සුදට සුදේ ගස පිරිලා
අනෙක් ගසේ මල් හැලිලා
මල් කඩලා පහන තියන‍
සිටින හොඳ ළමයා මං....................................... //


නිර්මාණය

චානක ලක්ෂ්මන්
හ / රුහුණු විජයබා ජාතික පාසල
තංගල්ල

තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හාමුදුරුවෝ

ශ්‍රී ලංකා ඉතිහාස‍ෙය් අවසාන සෞභාග්‍යවත් කාලය වන්නේ හයවන පරාක්‍රමබාහු රජුගේ රාජ්‍ය කාලය වු ක්‍රිස්තුවර්ෂ 1451 ‍- 1467 දක්වා වු කාලයයි. “ කෝට්ටේ යුගය ” ලෙස හැදින්වෙන මෙම කාල‍යයි. සිංහල සාහිත්‍ය ක්ෂේත්‍රය තුළ විශාල පිබිදීමක් ඇතිවුණා. එමෙන්ම එම කාලය හැදින්වෙන්නේ “ සිංහල සිව්පද කාව්‍යයේ ස්වර්ණමය යුගය ” ලෙසයි. අපට උරුම මහා පඩිරුවනක් වු තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හිමියන් නිර්මානකරණ‍යේ නියැලුණේ මේ අවදියේයි.

මා වැනි බිලින් දා
වර වර ළගට කැන් දා
දුක් සැප කුමන් දා
අසන නිරි‍දෝ වෙන කොයින් දා

මෙය ඇසිමෙන් රජ බෙහෙවින් අතර මතු දවසට මොහු මහා පඩිරුවනක් බවට පත්වනවා යැයි අනාවැකියක් පළ කළා. එපමණක්ද නොවේ‚ එතුමා මෙම දරුවා සිය පුත් තනතුරෙන් තබා හදා වඩා ගත්තා.මේ දරුවා නම් වෙනත් කවරෙකු හෝ නොව තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හාමුදුරුවෝයි. කාව්‍යශේඛරයේ කවියකින් සදහන් වන ආකාරයට රාහුල කුමරුවන්ගේ උපන්ගම වන්නේ කුමරෙකුද පැමිණ තිබෙනවා. ජනප්‍රවාදයේ සදහන් වන ආකාරයට මෙම රාහුල හිමියන් වික්‍රමබාහු කුමාරයාගේ පුතෙකි. මව සීලවතී නම් තැනැත්තියකි. එමෙන්ම එතුමන් කදවුරු කුයට අයත් බව පරෙවි හා සැළලිහිණි යන සංදේශ දෙකෙහිම සදහන් වී තිබෙනවා.

පැවිදි බව ලැබීම.

පැරකුම් රජුට සිටියේ දියණියන් දෙදෙනක් පමණක් නිසාත්‚ රාහුල කුමාරයාගේ දක්ෂතාවන් මැනවින් අවබෝධ කරගත් නිසාත්‚ රජතුමා රාහුල කුමරුන් පුත් තනතුරෙහි තබාගන්නට ඇතැයි විශ්වාසයක් පවත්වන්ට ළමා රාහුල කුමරුන්ට අවධියේදී රජකුමරුන්ට ළමා අවධියේදී රජ බිසවගේ නොමද ආදරය හා කරුණාව ලබාගැනීමට රජුගෙ දියණියන් වන චන්ද්‍රාවති හා ලෝකනාථා කුමරියන් සමග කෙළිදෙලෙන් කල්ගත කීරිමටත් හැකිවුණා. නමුත් ඔහුට මෙසේ රජ කුමාර එවකු ලෙස සිටිය හැකිවුයේ ටික කාලක් පමණයි. එයට හේතුව නම් එම කුමරුවා කුඩා කලකදීම පැවිදි වීමය. කුඩා රාහුල කුමරුවන් පැවදිවීම සම්බන්ධයෙන්ද ගෙතුණු ප්‍රකට ජනප්‍රවාද ති‍බෙනවා. දිනක් පුංචි රාහුල කුමරුවා අටවක පෝය දිනයක දියකඩිත්තක් ළග මාඵ බාමින් සිටියා. අසලින් වැඩිය වීදාගම හාමුදුරුවෝ “ මේ අටවකේ තා මාඵ බාන්නේ කොයි වළ යන්නයි ” විමසුවා. එවිට රාහුල කුමරු‚ “ මේ බිලී කෙක්කේ ඇත්තේ එක වනයි ( අට වකක් නැත). මේ වළේ නැත්නම් එහා වළට යනහා”යි පැවසුවා. මෙහිදී දරුවාගෙන් ලැබුණු පිළිතුරෙන් මොහුගේ අවබෝධ ශක්තිය තේරුම්ගත් මොහු කැදවාගෙන ගොස් මහණවීමට කැමතිදැයි විමසා ඔහු මහණ කළ බව සදහන් වෙනවා. රාහුල හිමියන් පැවිදි භික්ෂුන් වහන්සේ ලෙස ලබාදුන් වහන්සේ ලෙස සැලකෙන්නේ කෝට්ටේ වීදාගම හිමියන්. ක්‍රි.ව. 1415දීයි. මෙම වීදාගම හිමියන් හයවන පැරකුම් රජුට රාජ්‍යය ලබාගැනීමට පවා උපකර වු ඔහුට අර්ථයෙන් උදව් කළ හිමිනමකි. මේ හේතුවෙන් රාහුල කුමරුවන් වීදාගම හාමුදුරුවන් යටතේ පැවදි කරවා ඔහුට ධර්මාවබෝධය ලබාදීමට රජතුමා අදහස් කරන්නට ඇතිබව පිළිගැනේනවා. රාහුල හාමුදුරුවෝ අවුරුදු පහළොවේදී ස්කන්ධදේව වරප්‍රසාදය ලබාගැනීමට සමත් වුණා.

ෂඩ් භාෂා පරමේෂ්වර

කුඩා රාහුල හිමියන්ගේ දක්ෂතාවය මැනවින් පෙන්නුම් කරන තවත් ජනප්‍රවාදයක් අපට අසන්නට ලැබෙනවා. එකල භාරතයෙන් බ්‍රාහ්මණයෙයෙකු‚ තමන් “ බලියාව කර්මය” කියා දෙයක් දන්නා බවද එවනි බලිශාන්ති කියාත් වීදාගම හාමුදුරුවෝ “ අප ළගත් එවනි යාගයන් තිබෙනවා‚ එම යාග දෙකම එකක් දැයි බැලිම පිණිස එය ගායනා කරන්න” යනුවෙන් බමුණාට පවසා තිබෙනවා. බමුණා යාගය ගායනා කරන විට ඊට යාබද කාමරයේ සිටි රාහුල හිමියන් ක්ෂණයකින් ලඝණයකින් ලඝු අක්ෂර උපයෝගී කරගනිමින් පත් ඉරුවල ඒවා එලෙසම ලියා ගත්තා. බමුණා ගායනා කර ඉවර වු පසු අප ළග ඇති කඵමැද නැති පත්ඉරු ටික ගෙනැවිත් කියවන ලෙස වීදාගම හාමුදුරුවෝ රාහුල හාමුදුරුවන්ට කියා සිටියා. උන්වහන්සේ බමුණා ගායනා කළ දේ එලෙසම සටහන් කරගෙන එය කියවනවා දුටු බ්‍රාහ්මණයා පුදුම වී අප හා ඔබ ළග එකම යාග ශාන්තියක් තිබීම සතුටට කරුණකැයි කියා පිටවී ගියා. මේ මගින් කුඩා රාහුල හිමියන්ගේ දක්ෂතාවය වීදාගම හිමියන්ගේ තැනට සුදුසු නුවණත් අපට මැනවින් පැහැදිලි වෙනවා. තොටගමුවේ රාහුල හිමියන් පැරකුම්බා රජුගේ අනාවැකිය සැබෑවක් බවට පත්කරමින් මහා පඩිවරයෙකු බවට පත්වුණා. උන්වහන්සෙසේ භාෂා හයකින් නිර්මාණකරණයේ යෙදුණා. එම භාෂා නම් සංස්කෘත‚ ප්‍රාකෘත‚ මාගධී‚ පෛශාවි‚ අපභ්‍රංශ හා ශෞරසේනි යන එවායි. භාෂා හයකින් “ ෂඩ් භාෂා පරමේෂ්වර රාහුල හිමිය ”ලෙස විද්වතුන් උන්වහන්සේ හදුන්වනු ලැබුවා. රාහුල හිමියන් භාෂා හයකින් කවි බදින බව කෝකිල සංදේශයේද සදහන් වෙනවා. මෙවැනි විශාල දැනුම් සම්භාරයක් ලබාගත්තේ හිමිවරුන්ගෙන් ලබාගත් ඉගෙනීමෙන්ම පමණක් නොව‚ කදසුරිදුන් ගෙන් ලබාගත් වරයක මහිමයෙන් බව රාහුල හිමියන් සදහන් කරනවා. තවද තැනක සදහන් වන ආකාරයට සරස්වතී නම් තෙල පානය කිරීමෙන් උගත්කම ඇති කරගත් බවද පැවසෙනවා. කෙසේ වුවත් රාහුල හිමියන් දේව බලය කෙරේ දැඩි විශ්වාසයක් දැරූ බව නම් අපට පැහැදිලියි.

තොටගමුවේ හාමුදුරුවෝ

රාහුල හිමියන් පොදු මහජනයා අතර ප්‍රසිද්ධ වුයේ “තොටගමුවේ හාමුදුරුවෝ” යන නමින්. උන් වහන්සේ කලක් තොටගමුවේ විජයබාහු පිරිවෙනෙහි පරිවේණාධිපතිව සිටි හෙයින් එසේ හදුන්වන්නට ඇත. එසේම ධර්ම දේශනාවලදී එතුමා දැක්වු දක්ෂතාවයන් හෙතුවෙන් “ ශ්‍රී වාගීෂ්වර රාහුල ” නමින්ද ප්‍රසිද්ධ වුණා.

නිර්මාණය ඉදිරිපත් කරන මා,

ලුණම නැණසලේ

අයේෂ් තිලිණ

මිලින වනාවු කවි සිතුවිලි

සැවුලන්ගේ මියුරු නදින්

මුළු ලොවම පිබිදෙයි .......

පුංචිම පුංචි මල් කැකුළු

හිදුවයි දස අතම සුවද ......

හෙට ලොවට සරු බිජුවට නෙලන්නට

ඔබට හැකිවනු නිසැකය...

සිතුවිල්ලක්

හිරු හෙමින් හෙමින් පුරන පාරමිතාව

ජීවිතයේ මහ ගිරිදඔ තරණයට

සැරසෙන

ඔය පුංචි දෙපා පොඩි අද්දරට

ගලා එන දුක් ගොන්න සීමාවක් නෑ

ඒත් ඒ දුකට තව අයට පේන්න අඩලා වැඩක් නෑ

එහෙම අඩද්දි හිත දුර්වල වෙනවා

අවුකන පිළිමයක් වගේ නොසැලෙන

ආත්ම ශක්තියක් ඇති ජීවිතයට

එහෙම එක්කාසු කරපු කදුළු

හරිම වටිනවා මතක තියාගන්න

දැන් ලස්සනට හිනා වෙලා ඉන්නේ

ඉස්සර ගොඩාරියක් තනියම අඩපු මිනිස්සු

මම

හ / ථෙරපුත්ත ජාතික පාසලේ

සදීපා එරංගි කුමානායක

අ‍පේ නැණසල

නව ලෝකේ දැනුම සොයන
ඔබ සොයමින් අපි එනවා
තාක්ෂණය දැන ගන්නට
නැණසල වෙත අපි එනවා

විසි එක් වන සියවසේ
දැනුම සොයා යන්න ඔබට
අන්තර්ජාලයට යන්න
නැණසලේ ම රැදී ඉන්න

පරිගණකයේ වැඩ කරන්න
වැඩ කරලා ලොව දිනන්න
හොද පුරවැසියෙකු වීමට
නැණසලේ ම වැඩ කරන්න

නැණසල පංතියට ඇවිත්
ඉගෙන ගන්න සියලු සිසුන්
සත්තයි ලොව දිනනවාමයි
කවදා හෝ මේ මිහිපිට



මම
පසිදු සදීප්
හුංගම විජයබා ජාතික පාසල

මාගම්පුර නිර්මාණ අඩවිය

මාගම්පුර සිසු දරුවන් සියළු දෙනාගේ නිර්මාණ ඒකරාශි කර ගනිමින් ලුණම නැණසල මධ්‍යස්ථානය සකස් කරනු ලබන මාගම්පුර නිර්මාණ අඩවියට සපැමිණි ඔබ සැම සාදරයෙන් පිළි ගනිමු.

තවත් සියවස් කිහිපයකට ලගා කර ගැන්මට නොහැකි තාක්ෂණික දැණුමක් මාගම්පුරයට කැදවා ඒන්නට දිස්ත්‍රික්කය පුරා නැණසල මධ්‍යස්ථාන ලබා දී ඇති සහාය මෙම දුදරුවන් කරන ලද නිර්මාණ ඔස්සේ මනාවට පිළිබිඹු වේ. ඒ නිසාම නැණසල ගමින් ගමට පිහිටුවමින් නැණසල යෝධ සංකල්පයට පෙර නිමිත්ත කියවු ගරු ජනාධිපති තුමන්ටත්, ඒහි ක්‍රියාත්මක ක්ෂේත්‍රයේ පතාක යෝධයා වන ශ්‍රි ලංකා තොරතුරු තාක්ෂණ හා සන්නිවේදන නියෝජිතායතනයටත් මාගම් පුරයේ දු දරුවන් වෙනුවෙන් ගරු නමස්කාර කිරිමටත් ඉ සාක්ෂරතාවය ගමින් ගම ව්‍යාප්ත කරන්නටත් මෙම බ්ලොග් තරගාවලියත් කදිම සාහිත්‍ය තෝතැන්නක් වු බවත් පසක් කරන්නේ නිබදවම හද තුළින් නැගෙන සතුට නිසාමය.

ඩබ්. ඒම්. සී. අාර්. කේ. දිසානායක